Τί θα έκανες εάν είχες 2 ώρες στην διάθεσή σου;
Τόσο θα σου πάρει για να διαβάσεις το "Μωρό μου, βρωμάει το άρωμά σου" της Χαράς Τράπκου, ψυχολόγος, συγγραφέας.
Ο τίτλος μπορεί να σε παραπέμπει σε κάτι ανάλαφρο και ίσως χιουμοριστικό, αλλά είναι άκρως παραπλανητικός. Πρόκειται για ένα κοινωνικό μυθιστόρημα, μόλις 96 σελίδων, αλλά βαρύ, δυνατό, με φόντο τις παθογένειες της κλασικής ελληνικής οικογένειας και της κοινωνίας.
Και ίσως αρκετοί ταυτιστούμε με την ιστορία της Νόρας...
Η Χαρά Τράπκου, ψυχολόγος στο επάγγελμα, έχει δει και ακούσει πολλά. Χάρις και στο συγγραφικό της ταλέντο, στο μυθιστόρημα "Μωρό μου, βρωμάει το άρωμά σου", μας απλώνει όλη την αλυσίδα των γεγονότων που συνθέτουν το γενεαλογικό τραύμα. Τα βιώματα των γονέων στην τότε δική τους οικογένεια και της τότε κοινωνίας, με αποτέλεσμα τις σημερινές αντιδράσεις στα δικά τους παιδιά. Τα βιώματα των δικών τους παιδιών που αντιδρούν με το δικό τους τρόπο στη σημερινή κοινωνία, μα και στην μετέπειτα ενήλικη ζωή τους.
Παρά τον πόνο αμφότερων, με την κατάλληλη ψυχολογική υποστήριξη και τη θέληση, η Χαρά Τράπκου μας αφήνει με αισιόδοξο μήνυμα.
Ένα άρωμα μπορεί να είναι τόσο ιδιαίτερο και χαρακτηριστικό για τον καθέναν, που να τον προσδιορίζει. Ακόμη και η απουσία αρώματος είναι μία ένδειξη για την προσωπικότητα ενός ανθρώπου.
Εσύ, έχεις βρει το δικό σου άρωμα;
«Αυτό το άρωμα ήταν ο προσωπικός της τρόπος
να αρωματίζει τη δυσοσμία
των συγκρουσιακών συναισθημάτων της αφάνειας και της επιβίωσης.»
Περίληψη
Η Νόρα παλεύει ενάντια στις διαταραχές και στις ιδεοληψίες των γονιών της, υιοθετώντας και εκείνη έναν οριακό νευρωτικό τρόπο ζωής. Σωσίβιο και ασπίδα της, το άρωμά της, ένα βαρύ με λίλιουμ, που ερωτεύτηκε ακαριαία σε ηλικία δεκαέξι ετών, αγωνιώντας να σπάσει πολλά οικογενειακά πρωτόκολλα και απαγορεύσεις. Ο πατέρας της, ένας αυστηρών αρχών άνθρωπος με μανιοκαταθλιπτικά χαρακτηριστικά, υπέφερε από την παιδική του ηλικία από ανοσμία λόγω κάποιας λοίμωξης και δεν κατάφερε ποτέ να αισθανθεί τη μυρωδιά της. Η Νόρα μεγαλώνει κοντά του χωρίς να μπορέσει να συνδεθεί, και το άρωμά της είναι ο μοναδικός τρόπος να βιώνει με αυτάρκεια την ύπαρξή της.
Στη μυρωδιά αυτού του έντονου αρώματος, όλοι γυρίζουν και την κοιτάζουν με θαυμασμό, κι ο Αργύρης, ο σύζυγός της, υποφέρει στην ιδέα πως η γυναίκα του φοράει πάλι αυτό το «απαίσιο» άρωμα, που τον κάνει να ανακατεύεται. Μια ιατρική διάγνωση και η απόσταση μεταξύ τους είναι αρκετά για να οδηγήσουν στον χωρισμό. Τι επιφυλάσσει όμως το μέλλον γι’ αυτούς; Πώς το διαγενεαλογικό τραύμα της ενοχής μπορεί να λυθεί μέσα από τις επερχόμενες γενιές και να θεραπευτεί;
Αυτό το άρωμα ήταν ο προσωπικός της τρόπος να αρωματίζει τη δυσοσμία των συγκρουσιακών συναισθημάτων της αφάνειας και της επιβίωσης. Ήταν ένας ερωτικός σύντροφος που άλλοτε τον κρατούσε δίπλα της και άλλοτε στο ντουλαπάκι της κουζίνας κάνοντάς του μούτρα εδώ και χρόνια.





















0 Σχόλια